Ο Μέγας Αλέξανδρος σαν Βυζαντινός αυτοκράτορας

45-1--16-thumb-medium

 

Μαρμάρινη στήλη με την προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρέθηκε, μαζί με μια δεύτερη τρίκλιτη βασιλική, στα «Καταλύματα των Πλακωτών» Ακρωτηρίου Κύπρου, στη θέση των βρετανικών βάσεων. Πρόκειται για μια ανασκαφή που βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2007 και έχει φέρει στο φως ήδη μια βασιλική. Με την ανακάλυψη και της δεύτερης βασιλικής είναι φανερό πως υπήρχε εκεί ένα μεγάλο θρηκευτικό κέντρο, που η ανασκαφέας του, δρ Ελένη Προκοπίου, συνδέει με τον Αμαθούσιο Αγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα, Πατριάρχη Αλεξανδρείας, πολιούχο της Λεμεσού, ενώ την προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου θεωρεί προσωποποίηση του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηρακλείου. Η αρχαιολόγος έχει ερμηνεύσει ως ταφικό μνημείο «μαρτύριο» τόσο την πρώτη όσο και τη δεύτερη βασιλική. Το δε σύνολο του οικοδομήματος αυτού χρονολογεί με ακρίβεια μεταξύ του 616-617 μ.Χ.

«Η θέση «Καταλύματα των Πλακωτών» δεν είναι γνωστή στις πηγές ούτε ως οικισμός, έδρα επισκοπής, ή προσκυνηματικό κέντρο, αλλά μόνο ως λιμάνι του Κουρίου» ανεφέρει η κ. Προκοπίου. «Κάπου, δε, εμφανίζεται και με το όνομα «Καργαία», ίσως σε παραφθορά του Ακτή Αργείων, που αναφέρει ο Στέφανος Λουιζινιάν. Οι αναφορές αυτές ταιριάζουν με τους θρύλους για τη στάθμευση στην περιοχή του βυζαντινού στόλου με την Αγία Ελένη».

Η ίδια πιστεύει ότι το τοπωνύμιο «Καταλύματα» παραπέμπει σε χώρο προσωρινής διαμονής, η οποία επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το μνημείο αυτό καταστρέφεται στα μέσα του 7ου αιώνα, αφού προηγουμένως είχε εγκαταλειφθεί και είχε μάλιστα παραμείνει άστεγο, στα κεντρικά κλίτη. Παρουσιάζει καταπληκτική ομοιότητα με τον Αγιο Μηνά της Μαρεώτιδας Αιγύπτου, που εγκαταλείπεται και καταστρέφεται το 616 και ανασυγκροτείται μετά το 640. Παραπέμπει σε αρχαία λειτουργικά τυπικά της Ανατολής. Εχει συμβολισμούς που το συνδέουν με τους Πέρσες, τον Ηράκλειο, και το βάρος που είχε επωμιστεί, να τους εκδιώξει από τις Ανατολικές Επαρχίες, οι οποίες λόγω της αιρέσεως έπαθαν τελικά ό,τι οι Νινευίτες.

Ολα αυτά θυμίζουν «τα έργα της απέραντης ελεημοσύνης του Αμαθούσιου Πατριάρχη Αλεξανδρείας Ιωάννη του Ελεήμονος, κατά τη διάρκεια της θητείας του οποίου στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, αλλά και ενόσω βρισκόταν στην Κύπρο (617-619), εργάστηκε για την εξαγορά αιχμαλώτων και την αποκατάσταση των θυμάτων των περσικών επιδρομών (κλήρου και λαού), αλλά και των τιμών προς τα άγια λείψανα και τα κειμήλια που είχαν ευτελίσει με τις ενέργειές τους οι Πέρσες».

Οταν ξεκίνησε η πολιορκία της, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια μαζί με ένα μικρό αριθμό ανθρώπων από το ποίμνιό του. Ο Ελεήμονας ανήγειρε στην Κύπρο μεταξύ 617-619 έναν θεϊκό οίκο, στον οποίον εναπόθεσε τα λείψανα του πρωτομάρτυρος Στεφάνου και του αδελφοθέου Ιακώβου, στον οποίον αφιέρωσε και όλη του την προσωπική περιουσία. Επονομάστηκε «Ελεήμων» γιατί ως Πατριάρχης έκανε πλουσιότατο φιλανθρωπικό έργο. Εχτισε εκτός από ναούς (από 7 έγιναν 70), νοσοκομεία, ξενοδοχεία, πτωχοτροφεία, οργάνωνε συσσίτια και ελεούσε κάθε αναξιοπαθούντα.

«Η υποδοχή και απόδοση τιμών στα ιερά κειμήλια και λείψανα των Αγίων Τόπων, καθώς και η φιλοξενία προσφύγων, λαού και κληρικών από τα γειτονικά Πατριαρχεία, είναι η μόνη ερμηνεία που ταιριάζει στο θαυμαστό οικοδόμημα του Ακρωτηρίου, ενώ επιγραφικές μαρτυρίες δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να προσδιορίσουν καλύτερα τα εκεί γινόμενα» επισημαίνει η ανασκαφέας.

 

Πηγή:enet.gr

Μοίρασε το νέο μαςShare on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on TumblrEmail this to someone