Η Εξομολόγηση ενός πιλότου….

10149208_1385147981762929_1273796353_n

Ο αριθμός των Μαχητικών μας τρομακτικός… 650 έξοδοι των αεροσκαφών τη ΠΑ μόνο το τριήμερο της »ΤΑΜΣ ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ » ..

.Για να καταλάβουμε εμείς οι αμύητοι τι σημαίνει αυτό απλά υπολογίστε :

‘Αν μια χώρα έχει μόνο 100 μαχητικά, αλλά οι πιλότοι της μπορούν να τα πετάξουν από 3 φορές την ημέρα είναι σαν να έχει 300».

Να γιατί οι πιλότοι μας είναι πάντα πρώτοι παντού και πάντα, να γιατί παίρνουν πάντα την ουρά των Τούρκικων μαχητικών. Το γιατί δεν κάνουν κάτι παραπάνω, αναζητήστε το στις Πολιτικές εντολές και αποφάσεις ! 

»Αυτοί που ονόμασαν την ατολμία …ψυχραιμία έχουν τον λόγο »

Αλλά σήμερα ο λόγος είναι σε έναν πιλότο που κάπου κάποτε, έγραψε πέντε αράδες και μίλησε από καρδιάς… Πάντα επίκαιρος και συγκλονιστικός !

Σαν αντικρίσω το άσπρα άλογα του Αιγαίου, χάνεται η σκέψη μου στον Ουρανό του Θείου, του Ωραίου και του Αληθινού ! 

Δεν είμαι ημίθεος, δεν είμαι άτρωτος, δεν είμαι καν ήρωας !

Έχω τους φόβους μου, έχω τις αναστολές μου, έχω τις ανασφάλειες μου !

Μπορεί να μην είναι σε θέση να ζητήσω από την έρμη Πατρίδα κάτι το καλύτερο για μένα, για τα παιδιά μου ,μπορεί να μην είμαι καν ικανός για αυτά που παίρνω !

Όλες αυτές οι σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου, σφίγγουν το λαιμό και ξεραίνουν το στόμα μου !

Καημένη Πατρίδα έχεις όλους τους άχρηστους στην πλάτη σου, έχεις και μένα… Μπορεί να ήξερα πόσο επικίνδυνο και ανούσιο, ίσως και άχρηστο για πολλούς εκεί κάτω να είναι αυτό που κάνω ! 

Ίσως και να έχουν δίκιο. Βλέπεις, εγώ δεν κατεβάζω διακόπτες, εγώ δεν οδηγώ λεωφορείο με 50 ψυχές, εγώ δεν βγάζω φωτοτυπίες στα βουλευτικά έδρανα ένα χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη στη ζεστασιά της Βουλής! 

Εγώ κάθομαι, σκέπτομαι, μελετάω και περιμένω τον Τούρκο… Μπορεί και εγώ να μην έχω να πληρώσω τα κοινόχρηστα, αλλά εσάς δεν σας ενδιαφέρει. Μπορεί να μην έχω να πληρώσω το χαράτσι στο Πατρικό του χωριού μου, αλλά εσάς δεν σας ενδιαφέρει… Ούτε και πρέπει ! 

Εγώ όμως πρέπει να αδειάσω το μυαλό μου, να κλειδώσω το υποσυνείδητο, να μην σκεφτώ ότι με περιμένουν και εμένα στο σπίτι μου, όπως τόσους και τόσους άλλους που δεν γύρισαν ποτέ πίσω από μια ακόμη καθημερινή αποστολή… Ίσως και κάποιοι να πουν ότι τα ήθελε και τα έπαθε !

Εγώ όμως δεν πετάω για αυτούς, πετάω για τον Πατέρα μου που καμαρώνει στην άκρη στο χωράφι όταν περνούν τα μαχητικά μας, πετάω για το παιδί στη Φλώρινα που περπατάει στο χιόνι να πάει στο σχολειό του, πετάω για τον Παπά μας που κάνει χιλιόμετρα να κάνει Ανάσταση με τους τσοπαναραίους στο ύψωμα της Παναγιάς ! 

Πετάω για το ψαρά που βγήκε 4 το πρωί με την ψαρόβαρκα να φέρει το μεροκάματο στη φαμελιά του, πετάω για το δασκαλάκο που πληρώνει από την τσέπη του τις φωτοτυπίες στα Άγραφα της Καρδίτσας …

Για αυτούς πετάω… Για να μπορούν να κάνουν αυτό που χρόνια κάνουν και να κρατάνε την Πατρίδα ζωντανή !

Ούτε αυτοί, ούτε εγώ θα ζητήσω υπερωρίες γιορτές και Κυριακές, γιατί εγώ πετάω για την Πατρίδα μου!

Πετάω για τους δικούς μου ανθρώπους! Αυτούς που γλεντάνε με την ψυχή τους, ζούνε για μια στιγμή και όταν πεθαίνουν ξεπροβοδίζουν τους δικούς τους ανθρώπους με τραγούδια και εύχονται καλήν αντάμωση !

Ίσως, κάποιο πρωί όταν κοιτάξεις ψηλά θα με δεις.

Γιατί… Εκεί που Ισιώνει ο Αετός… Οι Γλάροι δεν πετάνε !

 

 

Ένας από τους πολλούς, που είναι τόσο λίγοι 

math-telos-agras.

 

Υ.Γ

 

Εσείς είστε οι «άχρηστοι» της σημερινής κοινωνίας που το σύστημα σας απαξιώνει. Εσείς που υπερασπίζεστε με θυσία της ζωής σας το Έθνος μας. Εσείς που δεν ξέρετε αν θα γυρίσετε το βράδυ σπίτια σας, κοντά στις οικογένειές σας.

Εκτός από εσάς υπάρχουν και οι άλλοι, οι «επίγειοι πιλότοι», οι πιλότοι της ζωής που και αυτοί πολεμούν όχι με τόσο κίνδυνο της ζωής τους, αλλά πολεμούν με μόχθο και κόπο να βγάλουν τον επιούσιο προκειμένου να γυρίσουν σπίτια τους με λίγο γάλα και ψωμί ώστε να θρεψουν τις φαμίλιες τους. 

Και αυτοί που κατηγορούν…οι χρήσιμοι, αυτοί που κατασπαταλούν το χρήμα του λαού, αρπάζοντας και ληστεύοντας τον κόσμο, σκορπίζοντας τα κλεμμένα σε ασωτίες και διασκεδάσεις…

Μα τι χαρά είναι αυτή, πως να χαρείς απ’ τα κλεμμένα, πως πας να φας το μεσημεριανό σου φαγητό…ήθελα να’ξερα αυτή η μπουκιά, η κλεμμένη μπουκιά, δεν σου σκαλώνει στο λαιμό;

 

 

Επιμέλεια δημοσίευσης:Γιώτα Παμπάλου

Μοίρασε το νέο μαςShare on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Pin on Pinterest0Share on LinkedIn0Share on TumblrEmail this to someone